Çayın kenarına kurulmuş olan cami birçok tadilat geçirmiştir. Namaz mahalli uzunlamasına olup, üzeri ağaç direklerle desteklenmiş bir çatı ile örtülüdür. Bitki ve girift bezemelerle süslü bazı mermer parçaları başka bir yapıdan alınarak camiin kapısında kullanılmıştır. Kapı, basık kemerli olup; dikdörtgen bir pervaz ile çevrilmiştir.

Camiin vakfiyesi yoktur. H. 813 (M. 1410) tarihinde yapılmıştır. İki defa tamir görmüştür. Selçuk Mahallesi (Çukur Mahallesi)'nde Hacı Hoca isminde bir zat tarafından yaptırılmış olmasına mukabil, Padişah Sultan Murad'ın kızı Nefise Hatun ile evlenen Karamanoğlu Alâuddin Ali'nin oğlu II. Mehmed'in zamanında inşa edilmiş olduğundan Alâaddin Camii olarak anılmaktadır. Evliya Çelebi, camiin çarşı civarında bulunduğunu, Sultan Alâaddin tarafından yapıldığını ve en büyük cami olduğunu kaydetmektedir. Cami 28 X 17,1 m. ebadında ve 20 adet direk üzerine oturtulmuş bir tavan ile kapatılmıştır. Mihrabı hindî, girift arabesk kabartma ile donatılmış, minber ceviz kerestesinden girift, hindî çatma usûlü ile yapılmıştır. Üç tane kitâbesi vardır. İlk kitâbe kapı üzerinde büyük bir mermer üzerine yazılmıştır. Bu muazzam kitâbe, çok müstesnâ sülüs hattı ile aynı zamanda girift yazı örneği ile sanatkârâne bir şekilde mermere hakkedilmiştir.

İkinci kitâbede Şâir Şânî, ebced hesabına göre H. 1250 (m. 1834) yılını, tamir tarihi olarak düşürmüştür.

Alâaddin Camii, yakın zamanda Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nce esaslı şekilde onarılmış ve ibadete açılmıştır.

Kitâbe metinleri için bkz. H. Emin ATLI, Geçmişten Günümüze Bor, Boyut Yayın Grubu, İstanbul-1999, s. 133-134.